Kaszubskie klejnoty - Parszkowo

Trudno znaleźć miejsce w obecnej Polsce tak bogate jak  Ziemia Kaszubska. Ziemia  dorodna, dlatego też było tu tak wiele majątków, dworów i pałaców. Szczególnie bogaty w takie budowle jest powiat pucki. Co prawda nie wiele pozostało z dawnej ich świetności, ale niektóre ocalały z PGR-owskiej pożogi i mają się dobrze. Chciałbym Wam pokazać sielsko położone miejsce z dala od szybkich tras i hałasu. To zespół dworsko-parkowy w Parszkowie, który wybudowano w drugiej połowie XIX w.

 Ze względu na upały na wycieczkę do Parszkowa wyruszyłem ze Strzelna dosyć wcześnie rano w kierunku Mieroszyna, by po kilkunastu minutach dotrzeć do Kaczyńca.

 W Kaczyńcu rozchodzi się kilka dróg, ja wybieram tę na wprost, która prowadzi do  pradoliny Płutnicy. Na zdjęciu - strumyk dopływający z kierunku północnego, który uchodzi  do Czarnej Wdy. Jako ciekawostkę można dodać, że obok siebie płyną dwa strumyki w dwóch różnych kierunkach. Czarna Wda uchodzi do Bałtyku na pograniczu Karwi i Ostrowa, natomiast Płutnica do Zatoki Puckiej tuż u progu miasta.

 Droga do Parszkowa

 Żyć się chce :)

 Wokół kolorowe pola łąki i las. :) W tle mój sprzymierzeniec.

 Po drodze różne ciekawe niespodzianki, o których nie wiedzą nawet tubylcy.

 Krąg z wielkimi kamieniami i wierzchołkiem, na którym ustawiono krzyż.

 

 Kolejny cudowny widok to całe stada żurawi. Pierwszy raz spotkałem ich tak wiele.

 Na szlaku

 Przede mną Parszkowo i zabudowa dworska.

Historia rodów zamieszkujących posiadłości Parszkowie.

 Cześć starej zabudowy zabytkowej i tej czasów "Demokracji Ludowej".

Od południowego zachodu do terenu parku przylega sad, a oba zespoły zieleni ogranicza ciąg, niegdyś rybnych, stawów. Po stronie południowej dworu jest folwark, który od części dworskiej oddziela żywopłot. Zabudowania folwarku zgrupowane są wokół prostokątnego dziedzińca. Z historycznych obiektów zachowały się, zbudowane w drugiej połowie XIX w., stajnia (budynek kamienno-ceglany) i obora (budynek ceglany o elewacjach zdobionych rzędem wnęk).

Herb.

We wsi znajdują się również: stuletnia gorzelnia, budynki gospodarcze i niewielki park. 7 listopada 1997 roku zespół dworsko- pałacowy z folwarkiem (dwór, stajnia, obora, park), został wpisany do rejestru zabytków województwa pomorskiego.


 W skald majątku włączono  dwór, park z sadem i stawami rybnymi oraz folwark z gorzelnią. Dwór wybudowano  w roku 1880 dla rodziny Koziczkowskich.

 Parszkowo (kaszb. Parszkowo lub też Pôrszkowo, Parzkowo, niem. Parschkau, dawniej Parchowo, Parskowo) wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Krokowa. W najbliższej okolicy (na północy) znajdują się rezerwaty przyrody Moroszka Bielawskiego Błota i Woskownica Bielawskiego Błota. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego. Wieś należała do rodu Koziczkowskich, którzy wybudowali w tym miejscu w 1880 roku parterowy dwór w stylu neoklasycystycznym (obecnie jest to własność prywatna). W latach 1922- 1939 budynek należał do Zygmunta Tebinki. 

 Park wokół dworu.

Jest to parterowy budynek, murowany z cegły. Przed pałacem do dziś pozostał okrągły duży klomb, natomiast po obu stronach pałacu spotykamy  lipy, jesiony oraz zabytkowy dąb. Park, o regularnym, prostokątnym zarysie i swobodnej kompozycji, obecnie bardzo zaniedbany, rozciąga się na osi dworu, w kierunku północnym. 

Od południowego zachodu do terenu parku przylega sad, a oba zespoły zieleni ogranicza ciąg, niegdyś rybnych, stawów. Po stronie południowej dworu jest folwark, który od części dworskiej oddziela żywopłot. Zabudowania folwarku zgrupowane są wokół prostokątnego dziedzińca. Z historycznych obiektów zachowały się, zbudowane w drugiej połowie XIX w., stajnia (budynek kamienno-ceglany) i obora (budynek ceglany o elewacjach zdobionych rzędem wnęk).

 Zabudowa wioski ma charakter zróżnicowany. Kilka budynków pochodzi z okresu powstania pałacu i folwarku, inne natomiast zostały wybudowane za czasów PGR-u.

 Co prawda większość budynków zatraciła swój pierwotny charakter i zostały przebudowane na własne potrzeby w/g swojego pomysłu, ale da się dostrzec w nich jeszcze to coś ;)

 Od południowego zachodu do terenu parku przylega jeszcze sad, a oba zespoły zieleni ogranicza ciąg, niegdyś rybnych, stawów. Po stronie południowej dworu jest folwark, który od części dworskiej oddziela żywopłot. Zabudowania folwarku zgrupowane są wokół prostokątnego dziedzińca.

Z historycznych obiektów zachowały się, zbudowane w drugiej połowie XIX w., stajnia (budynek kamienno-ceglany) i obora (budynek ceglany o elewacjach zdobionych rzędem wnęk). Natomiast budynek gospodarczy od strony drogi i przystanku czeka na lesze czasy.

 Para żurawi.

Teren wioski i najbliższe okolice są naprawdę urzekające. Za kilka dni Parszkowo po raz kolejny będzie celem  kolejnej mojej wycieczki, ale od innej strony.  Tymczasem wszystkich pozdrawiam razem z żurawiami.

Bałtyckie wspomnienia - Ostrowo

Po prezentacji Karwi i Karwieńskich Błot przyszedł czas na kolejną kaszubską miejscowość - Ostrowo. Do niedawna była to mało znacząca wioska,  w tej chwili to poważne letnisko.

Wzdłuż drogi  od nadmorskiego pasa do wioski, roztaczają się  malownicze łąki i torfowiska


 Ostrowo, to spokojna miejscowość  - licząca mniej więcej około pięciuset stałych mieszkańców. Urzędowo, przynależy do miasta Władysławowo, ale trudno tu szukać miejskiego charakteru.

Zakreślone kółkiem kąpieliska należą do miasta i  gminy Władysławowo.

 W centrum wioski.

Nawet tutaj dotarły sezonowe namioty z chińskim towarem

 Nazwa miejscowości wiąże się z położeniem osady wśród Bielawskich i Karwieńskich Błot, które były często zalewane w przeszłości przez morze. Wówczas Ostrowo było jakby wyspą na morzu. 


We wsi panują znakomite warunki do spokojnego wypoczynku. Niewielka odległość od morza, a przede wszystkim czystej i szerokiej plaży, oraz cisza i sielski spokój wioski, to zalety jakie posiada Ostrowo. 

 Na plaży o zachodzie słońca

 W pobliżu Ostrowa płynie niewielka rzeka Czarna Woda, (Czarna Wda) która uchodzi na granicy z Karwią pomiędzy wejściem na palże nr. 38, i 39.

Czarna Wda. Dlaczego? 
Zapraszam do tego wątku: Czarna Wda - czar kaszubskich łąk 

 Po roku czasu (2012r.) koryto rzeki zostało obudowane i zmienił się dziki naturalny jej bieg.

 Koryto Czarnej Wdy

 Grążel żółty.

Bar "Przystajń". Jeszce zaledwie rok wcześniej była tu zaledwie budka, gdzie serwowano "Specjal" z kija za 3,5 zł, teraz jest pensjonat i już kosztuje 5.

Ostatnimi czasy w wielu miejscach pojawiły się ozdoby wytworzone z starych opon, malowane na złoto lub srebrno. Trochę to przypomina cmentarny klimat.  O gustach się nie dyskutuje, ale dla mnie - to nie ten smak.

 
   Z centrum wsi do brzegu Morza Bałtyckiego jest około jednego kilometra,  wytyczone są tu 2 strzeżone wakacyjne kąpieliska.

 Ratownik być musi
 

 Lokalizacja ta przypadnie do gustu miłośnikom przyrody. Umieszczono tutaj rezerwat „Bielawskie Błota” – swą nazwę zawdzięczają białemu puchowi wełnianek, gromadnie kwitnących tu każdego roku w maju. 

 W leśnych ostępach pomiędzy Mieroszynem i Ostrowem jest schowanych kilkanaście zarastających jeziorek, które są bardzo urocze. 

 Rezerwat Bielawa - Raj dla przyrodników i dzikich ptaków. Niestety do rezerwatu wstęp wzbroniony.   

 
Tutaj zatrzymuje się wiele gatunków ptaków w ciągu swych wędrówek – np żurawie. Zorganizowane są tu też dwa inne rezerwaty: „Moroszka Bielawskiego Błota” oraz „Woskownicy Bielawskiego Błota”. W lesie znajduje się wieża widokowa oraz szlak turystyczna i wyznakowana w terenie ścieżka spacerowa.

 Wydmy z oklei okraszone są kolorowymi kwiatuszkami

W miejscowości Ostrowo kultywuje się też kaszubskie tradycje, nazwy pensjonatów związane są z kaszubskimi  zwyczajami  i codziennym ich życiem. Warto choćby przy okazji zajrzeć do Ostrowa.

Polecam również inny wątek na temat atrakcji Ostrowa: Ostrowo nie tylko w kolorze

Wyświetl większą mapę