Wieluń - spacerkiem po mieście

Z perspektywy dnia codziennego mieszkańca miasta Wielunia, albo  kogoś, kto przyjeżdża tu do szkoły z okolicznych wiosek lub na zakupy, to Wieluń wgląda zupełnie inaczej niż z perspektywy kogoś, kto  przybywa tu raz kilka  lat. Widać, że rzeczywiście miasto się zmienia na lepsze pod względem estetyki i jest to powodem do satysfakcji. 
Mnie od zawsze fascynują zabytki z czerwonymi dachówkami, przypominające budowle w Dalmacji. Natomiast popołudniowe światło i białe ściany robią wrażenie, więc głównie  pod tym kątem patrzę na uroki Wielunia. 

Rynek wieluński.

Jednak tym razem nie chciałbym się zbytnio rozpisywać, bo na temat miasta pisałem już w tym wątku: Wieluń - Królewski Gród  oraz w innym, opisując najbliższe okolice Wielunia, a szczególnie -  pejzaże ziemi wieluńskiej.

  Zatem kilka popołudniowych fotek z Wielunia.

 Bazylika Kolegiacka Bożego Ciała - jest to kościół poaugustiański zbudowany w XIV w. przez Kazimierza Wielkiego dla  augustianów wraz z klasztorem. 

 Portal boczny

Do tego miasta przyciąga panujący tu spokój, gdzie po godz. 17.00 praktycznie życie zamiera. Jedynie kafejki i pizzerie, których jest kilka są jeszcze dostępne. Tym razem popołudniowe, choć często chowające się za chmury słonce sprawiało, że klimat był niepowtarzalny. 

    Muzeum Ziemi Wieluńskiej w Wieluniu mieści się w dawnym klasztorze ss. Bernardynek z początku XVII w., ufundowanym przez matkę hetmana wielkiego Stanisława Koniecpolskiego.
Muzeum posiada zbiory: archeologiczne, etnograficzne, historyczne i sztuki.     W podziemiach dawnego klasztoru interesująco prezentują się zabytki archeologiczne licznie odkrywane na obszarze ziemi wieluńskiej.

foto w formie obrazu.

Rynek.

Sklep Tęcza -  jedyny element minionej epoki.

 Warto dodać, że Historia Wielunia sięga aż do roku 1283. kiedy to jeszcze to osada otrzymała prawa miejskie od Przemysława II, a od XIV wieku określany jest jako stolica ziemi Wieluńskiej, oraz Księstwa Wieluńskiego.