Jadąc DK - 7 od Krakowa w kierunku Warszawy, w połowie drogi pomiędzy Szydłowcem a Radomiem, po lewej stronie dostrzegamy widoczny z daleka park a tuż obok drogi wygodny parking.
Warto tu się zatrzymać choćby na godzinkę, by umilić sobie pobyt w rozległym parku, gdzie rozmieszonych jest wiele rzeźb plenerowych, ciekawy pałac oraz wile innych wartościowych budowli.
Dalego, że w tym właśnie miejscu ma swoja siedzibę Centrum Rzeźby Polskiej.
CRP zajmuje obszar XIX-wiecznego założenia parkowo-dworskiego z dominującym pałacem Józefa Brandta. Na terenie tym spotykamy kaplicę z oranżerią, budynkami gospodarczymi i pięknym, zabytkowym parkiem.
Zapraszam do obejrzenia kilku zdjęć, które były zrobione przed powrotem zimy. :)
Dojście od strony parkingu przez rozległy park w kierunku pałacu.
Po drodze mijamy urokliwy staw, wokół którego usytuowanych jest wiele rożnych rzeźb plenerowych.
Niekiedy trzeba mieć bujną wyobraźnie, by bezbłędnie zinterpretować niektóre prace.
Część parku jest spowita całorocznym Bluszczem Hedera.
Pałac Brandta widziany od strony południowej
Popiersie Józefa Brandta.
Jest to wielki polski malarz, który się pasjonował historią, potem swoje odczucia i emocje przenosił na płótno.
Trochę biografii.
Najbardziej znany autoportret Józefa Brandta
(Muzeum Narodowe)Józef Brand urodził Się w w Szczebrzeszynie 1841. Zmarł on natomiast 12 czerwca w Radomi 1915 roku.
Jego życie przypadło na okres rozbiorów Polski, co niewątpliwie widać w jego twórczości.
Obrazy Brandta przedstawiały głównie sceny i bitew walk, które były przykładem męstwa Polaków, walczących swoją niepodległość. Dlatego też często, a nawet bardzo często spotykamy w jego pracach konie.
Był oddanym Polakiem, choć kontrowersyjne nazwisko, sugerowało wielu ludziom niemieckie pochodzenie, co było oczywistą nieprawdą. Najczęściej właśnie przedstawiał się jako Józef Brandt Warszawy.
Pałac Józefa Brandta w Orońsku został wybudowany w drugiej połowie XIX wieku. Budynek ten został wzniesiony na planie prostokąta, który posiada dwie dobudowane wieże. Całość utrzymana jest w stylu włoskiego neorenesansu. Pałac pięknie się komponuje z rozległym parkiem, w którym rozmieszczone są rzeźby oraz ciekawym drzewostanem.
Szczególnie urzekła mnie ta praca. Widać tu chyba tęsknotę za ojczystym krajem oraz bogatą historią?
Choć wcale nie musi tak być, może ktoś widzieć zupełnie co innego?
Tak czy inaczej, serdecznie zachęcam do odwiedzenia tego nad wyraz spokojnego i pięknego zakątka.
