Bytom Miechowice - hałda przy szybie Nimptsch zmieni swoje oblicze

 Dzisiejszy post dedykuje mieszkańcom Miechowic i najbliższej okolicy, którym to miejsce jest znane. Jest to naprawdę wyjątkowa przestrzeń, bym powiedział nawet, że kultowa. Przypominam sobie hałdę, kiedy nie była tak porośnięta lasem. Szkoda, że cała lokalizacja po szybie  Nimptsch jest zapomniana, a mogła by być nawet lokalną atrakcją turystyczną. W tej chwili rośnie tu chroniona roślinność i nie wiem nawet, czy pracownicy leśni o tym wiedzą?

Hałda szybu  Nimptsch widziana po lewej stronie drogi w kierunku Stolarzowic 

Na zwieńczeniu hałdy, tu gdzie ma powstać punkt widokowy jest stanowisko 

chronionej rośliny pod nazwą wawrzynek wilczełyko 

Porastający na hałdzie wawzrynek wiczełyko  

Być może tak się wkrótce stanie, że okolica parkingu przy szybie Nimptsch zmieni swoje oblicze, albowiem Lasy Państwowe postanowiły, że hałda i pozostałości po szybie Nimptsch zmienią swój obecny wygląd. 

W tej chwili, przy prowadzącej przez las szosie - łączącej dzielnice Miechowice i Stolarzowice, znajduje się wyznaczone miejsce postoju dla samochodów. Usytuowano je przy pokopalnianej hałdzie oraz dobrze widocznych resztkach fundamentów wieży wydobywczej szybu Nimptsch. Oprócz kierowców zaglądają tutaj także wandale oraz tzw. artyści. Efektem jest zdewastowana tablica informacyjna ustawiona przez leśników oraz pomalowane na biało resztki murów górniczego szybu. Niestety jak relacjonuje pracownik LP - wszechobecny w przestrzeni publicznej wandalizm osób nam nieznanych jest przyczyną pomalowania pozostałości ceglanych murów dawnego szybu górniczego na biało. Nadleśnictwo nie ma z tym nic wspólnego - informuje Adam Mazur, zastępca nadleśniczego w Nadleśnictwie Brynek.

Podpory wieży wyciągowej szybu Nimptsch 

Na wierzchołku hałdy 

W 2021 r. miejsce to przynajmniej częściowo zostanie odnowione. Zniknąć mają napisy sprayem, wykonane przez fanów jednego z klubów sportowych z Chorzowa. Nie wiem na jak długo tablica będzie cieszyć  oczy, ale przynajmniej by się przydało trochę wspomnieć na temat historii tego miejsca. Pobazgrana tablica edukacyjno-informacyjna Las-Środowisko-Człowiek jest z roku 2009.  W tym roku na terenie okolicznych lasów planowana jest impreza sportowa o charakterze krajowym, mistrzostwa Polski leśników w biegach na orientację. Na te okoliczność Nadleśnictwo planuje ją wymienić na nową. Czas pokaże, jak długo będziemy się cieszyć jej wyglądem - informuje Adam Mazur, zastępca nadleśniczego w Nadleśnictwie Brynek.

Usypana nad doliną Rokitnickiego Potoku hałda zajmująca 0,97 ha także zmieni swój wygląd. Drzewostan porastający pozostałości po szybie oraz przyległą hałdę jest drzewostanem gospodarczym i wedle  zapisów Planu Urządzenia Lasu przeznaczony jest do zabiegu trzebieży w bieżącym roku. Hałda stanie się więc po części punktem widokowym.

W tym miejscu ma być punkt widokowy 

Szyb Nimptsch wchodził w skład kopalni Fryderyk, fedrującej na terenie Bytomia i Tarnowskich Gór. Wydobywano nim galenę, czyli rudę ołowiu. Szyb pochodzi z 1886 r. i zgłębiono go do około 55 m. Wydobycie prowadzono tu do 1931 r. Po drugiej wojnie światowej teren ten wchodził w skład lasów miejskich Bytomia. Nadleśnictwo Brynek stało się gospodarzem tego miejsca w 1974 r.  

Parking dla samochodów i miejsce do wypoczynku, tylko nie ma gdzie usiąść ;) Może i dobrze ;) 

Tablica ustawiona przez nadleśnictwo Brynek

Archiwalne zdjęcie szybu oraz maszynownia, po której w tej chwili pozostała tylko betonowa płyta i kawałek posadzki [tablica informacyjna]

W tej chwili parking jest otoczony barierkami z drewna oraz szlabanami, by nikt w głąb lasu nie wjeżdżał. Przez parking przebiega szlak turystyczny oznaczony kolorem żółtym, ale można tu również dojechać rowerem - leśnym szlakiem lub bezpośrednio obok przebiegającą drogą. Dla samochodów jest dosyć duży parking oraz kosze na śmieci.

 Jak to miejsce będzie wyglądać już wkrótce? Czas zapewne pokaże.  

Źródła: brynek.katowice.lasy.gov.pl

             nettg.pl

Skarby miechowickiego lasu

Nie są to pieniądze czy inne materialne rzeczy, które można by spieniężyć. Niemniej są cenne  nie tylko dla człowieka, a co więcej, cieszą oczy i napawają optymizmem, że nadchodzi weselsza pora pełna rożnych barw. Śmiało można by powiedzieć, że jest zwiastunem wiosny, gdyż okres kwitnienia zaczyna już w lutym. Tak było w dwa lata temu, w ubiegłym roku, podobnie jest również w tym.
O kim mowa? 
O wawrzynku! 

Zdjęcie wykonano w ostaniach dniach lutego obok szybu Nimpth.

Z moich obserwacji wynika, że wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum L.) – gatunek krzewu należący do rodziny wawrzynkowatych jest raczej rzadko spotykany. Przynajmniej ten dziko rosnący. Obecnie występuje w całej Europie, w zachodniej Syberii, na Ałtaju i Kaukazie, a także w Azji Mniejszej. 

W Polsce rośnie na całym terytorium, ale jest rośliną rzadką. Dość często występuje w południowej, wschodniej i północno-wschodniej części kraju. Na pozostałym obszarze spotykany rzadziej i na rozproszonych stanowiskach. W górach polskich najwyżej położone stanowisko podawane jest z Tatr Wysokich z Miedzianego.  
Na Śląsku  występuję dosyć rzadko, ale kilka stanowisk tej rośliny można spotkać na terenie Wyżyny Miechowickiej, a w szczególności w obrębie Miechowickiej Ostoi Leśnej oraz jej otoczeniu. 

Jak wspomniałem wyżej, kwitnie przed wypuszczeniem liści, na przedwiośniu, od lutego do kwietnia, najczęściej w marcu i na początku kwietnia. Kwiaty zapylane przez owady o długich narządach gębowych. Nasiona z kolei rozsiewane są przez ptaki (ornitochoria). Występuje w cienistych lasach liściastych i mieszanych oraz zaroślach w całej Polsce (także w lasach regla dolnego i górnego oraz w kosówce). Preferuje gleby świeże i zasadowe, szczególnie wapienie. 

Owoce mają nie lada znaczenie dla zwierząt, gdyż zjada je co najmniej 10 gatunków ptaków, m.in: dzwoniec zwyczajny, jarząbek zwyczajny, grubodziób zwyczajny, piegża. Bogate w nektar kwiaty dostarczają wczesną wiosną pokarmu trzmielom, pszczołom i motylom dziennym.

Dojrzałe owoce wawrzynka wilczełyko 

Niemniej, pomimo jego pięknych i kolorowych kwiatów roślina ta stanowi pewne zagrożenie dla ludzi. 
Dojrzałe owoce wawrzynka są bardzo silnie trująca. Zjedzenie 10-12 dojrzałych owoców może spowodować śmierć dorosłego człowieka, dla dziecka nawet 1-2 owoce mogą być śmiertelne. Owoce i liście zawierają dwa trujące składniki: glikozyd dafninę i mezereinę. Ma słodko-cierpki smak. 

Pierwszymi objawami zatrucia jest pieczenie i drętwienie ust, puchnięcie warg, krtani i twarzy, ślinotok, chrypka oraz trudności w połykaniu. Potem pojawiają się silne bóle brzucha i głowy, odurzenie, skurcze, wymioty i krwawe biegunki. Śmierć występuje wskutek zatrzymania krążenia (zapaść). Roślina działa szkodliwie również na skórę i błony śluzowe; już sam kontakt z nią, bez doustnego spożycia, może powodować zaczerwienienie i obrzęki oraz pojawienie się pęcherzy na skórze.

W latach 1946–2014 gatunek był objęty w Polsce ochroną ścisłą, od 2014 roku podlega ochronie częściowej. Zagrożeniem dla wawrzynka jest zbiór kwitnących roślin w celach dekoracyjnych oraz przesadzanie ich do ogródków. Gatunkowi zagraża także kurczenie się powierzchni lasów liściastych w wyniku działalności człowieka. Stanowiska wawrzynka wilczełyko chronione są w wielu polskich parkach narodowych oraz rezerwatach przyrody. Niestety wiele stanowisk nie jest objętych ochroną. 

W lesie miechowickim stanowiska wawrzynka można spotkać w dolinie Rokitnickiego Potoku oraz w sąsiedztwie Szybu Nimptch.

Parking na terenie byłego szybu Nimptch

W tym miesiącu wydarzyła się inna tragiczna sytuacja,ale o tym zapewne kiedy indziej. Tymczasem zapraszam na spacery do miechowickiego lasu, a znajdziecie skarby nie tylko przyrodnicze. 

Zapraszam również na Film: Miechowicka Ostoja Leśna

Źródła: wikipedia.pl