Motyl - Przestrojnik jurtina Maniola

 Podążając śląskimi bezdrożami, przez jakiś czas towarzyszył mi przemiły motylek. Postanowiłem się zatrzymać. On był na tyle miły i towarzyski, że również przykucnął na kwiatku. Pomyślałem sobie, że nie mogę zmarnować takiej okazji i szybko wydobyłem aparat z pokrowca. W tym czasie zmienił swoją siedzibę. Z kwiatka usiadł na jakąś ostowatą roślinę z małymi kolcami. Najpierw przez dłuższy czas miał złożone skrzydła i mało eksponował swoje walory fizyczne. Jedak doceniłem, iż pokazał swój profil, co nie omieszkałem wykorzystać. 

Zdjęcie przedstawia osobnika płci żeńskiej, która troszkę jest bardziej ubarwiona od samca.

Maniola jurtina - to motyl dzienny z rodziny rusałkowatych.  Rozpiętość skrzydeł  tego motyla waha się od 45 -52 mm. Występowanie w siedliskach trawiastych, pola, ugory, łąki, skraje lasów. Pospolity w całym kraju, choć nie zbyt często spotykany.

Po jakiejś chwili, kiedy wykazałem trochę więcej cierpliwości ona okazała mi swą nagrodę i w pełni rozłożyła swoje piękne skrzydła.

Jeszcze piękniej się zaprezentowała, gdy w pełni zaświeciło słońce. Ładnie  zatem jej podziękowałem, a ona odleciała w nieznane.

 

Śląskie safari

Bardzo pragnąłem spotkać tego pięknego motyla, ale nie jest to wcale proste. Natomiast jeszcze trudniejsze zadanie, to zrobić mu zdjęcie. O dobrym zdjęciu to nawet nie marzyłem. ;)

Ale marzenia się spełniają jeśli się tego bardzo pragnie i nie siedzi w domu przed komputerem.

Dzisiaj udało mi się dostrzec w powietrzu Pazia, choć na początku nie byłem pewny, że to on. Barwa jednak na to wskazywała. 

Wykazawszy się pewną dozą cierpliwości  udało mi  się zrobić fotkę, która jednak nie była całkiem w kadrze. Nie odpuszczałem i zacząłem bawić się w agenta  07 i gdzie on, tam i ja. W końcu udało się jeszcze jedno, potem jeszcze jedno i w ten sposób Paź został upolowany.

Paź Królowej.

Paź królowej (Papilio machaon) – gatunek owada. Motyl dzienny o żółtym ubarwieniu skrzydeł z czarnymi i niebieskimi wzorami, zamieszkujący całą Europę, Azję i północną Afrykę.

Uważany za jednego z najpiękniejszych owadów, przez co stał się cennym łupem dla kolekcjonerów.

Wygląd

Ciało smukłe, mała głowa. Czułki są zakończone niewielkim zgrubieniem – (buławką). Na przednich nogach posiada długie włoski, skrzydła są opatrzone ogonkami.

Długość skrzydła samców to ok. 3,4 cm. Skrzydła są żółte, z czarnymi i niebieskimi wzorami, dwiema czerwonymi kropkami przy końcu wewnętrznej ich krawędzi. Ich rozpiętość to 60-80 mm. Dymorfizm płciowy niewyraźny. Jajeczka są kuliste, składane pojedynczo rozwijają się 8-10 dni.

Występowanie

W Polsce występują dwa pokolenia: I w maju, II w sierpniu. Gatunek prawie kosmopolityczny, występuje na większości terytorium Europy i Azji. Zasiedla także północną Afrykę. W Polsce żyje wszędzie, z wyjątkiem wysokich gór. Młoda gąsienica jest czarna z czerwonymi brodawkami i dużą plamą na grzbiecie. Z biegiem czasu staje się zielona, ma czarne pierścienie, z których każdy posiada sześć pomarańczowych plam.

Środowisko

Otwarte tereny, od wybrzeży morskich, po góry do wysokości 2000 m. Na wyższych stanowiskach występuje głównie podczas lata. Często spotykany w ogrodach w których rośnie marchew zwyczajna, koper, kminek. Preferuje łąki i miejsca, w których rosną dzikie gatunki warzyw (np. koper włoski).

Tryb życia i odżywianie się imago

Jedno pokolenie na północy Europy rozwija się między czerwcem, a sierpniem. Podczas gorącego lata, na południu kontynentu występują z reguły dwie, a w północnej Afryce nawet trzy generacje. Dojrzały motyl żyje kilka tygodni, ginie zwykle po złożeniu i zapłodnieniu jaj. Imago pobiera mało pokarmu, zjada małe ilości nektaru i rosy. Zdarza się, że paź królowej siada na solniskach czy odchodach zwierzęcych, aby pobrać substancje mineralne.

 
Tryb życia i odżywianie się gąsienicy

Dwa pokolenia: od maja do czerwca i od sierpnia do września. Przemiana od gąsienicy do poczwarki trwa 6-7 tygodni, a rozwój poczwarki 2-24 tygodnie. Gąsienice pazia królowej zjadają liście roślin baldaszkowatych takich jak: dzika i ogrodowa marchew, kopru, biedrzeńca, kminku i pietruszki. Również żywią się:rutą zwyczajną (Ruta graveolens), dyptamem jesionolistnym (Dictamnus albus), goryszem błotnym (Peucedanum palustre), goryszem sinym (Peucedanum cervaria), goryszem pagórkowatym (Peucedanum oreoselinum), przewiercieniu sierpowatym (Bupleurum falcatum L.), sierpnicy pospolitej (Falcaria vulgaris Bernh.).

Gęstość zasiedlenia

Był niegdyś bardzo licznym motylem (jego gąsienice żerują na bardzo pospolitych roślinach baldaszkowatych), ale wskutek nowoczesnego rolnictwa i działalności kolekcjonerów, w niektórych miejscach niemal wyginął.

[Informacje zostały zaczerpnięte z Wikipedii.]