Początek i koniec KWK Miechowice
Wszystko zaczęło się tak:
1899 - 1990 - wykonano 3 otwory badawcze, czy warto?
1890 - okazało się, że warto
1892 - uruchomiono # M II i udostępniono pierwszy pokład węgla. Uznano to za początek istnienia późniejszej kopalni Miechowice. Potem z największą pieczołowitością sukcesywnie dobudowywano niezbędną infrastrukturę, co widać na poniższych zdjęciach.
1922 - kopalnia zmienia właściciela i nazwę, od tej pory "Preusen-grube"
1934 - po dojściu Hitlera do władzy położono nacisk na zwiększenie wydobycia i zatrudnienie większej ilości ludzi.
1939 - 1945 - zwiększenie czasu i wydajności pracy przez sprowadzenie do kopalni ok. 2000 jeńców i robotników przymusowych.
1944 - w międzyczasie następuje rekonstrukcja # południowego w niewyjaśnionym do dzisiaj celu?
1945 - następuje odłączenie prądu i zalanie kopalni.
1945 - od lutego do kwietnia trwa odpompowywanie wody i próba wznowienia wydobycia. Od tej pory kopalnia Miechowice działa aż do czasów likwidacji, która systematycznie trwała prze pięć lat.
1997 - następuje połączenie kopalni Miechowice z Kopalnią Bobrek i od tej pory nosi nazwę "KWK Bobrek-Miechowice"
1999 - zaczęto totalną likwidacje kopalni wraz z całą infrastrukturą i szybami głównymi M I, M II oraz # Północnego.
Zapraszam do obejrzenia relacji
Na początek kilka zdjęć z archiwum [pap]
Lata 50-te
Delegacja oficjeli rządowych na KWK Miechowice
Najprawdopodobniej są to lata 50-te, przed przebudowa lampowni.
Na początek kilka zdjęć z archiwum [pap]
Lata 50-te
Delegacja oficjeli rządowych na KWK Miechowice
Najprawdopodobniej są to lata 50-te, przed przebudowa lampowni.
Brama główna kopalni
Najstarsze ze zdjęć pochodzą z lat 70-tych ubiegłego stulecia
Widok na sortownię od strony bramy głównej i terenu kopalni oraz szyb M II
# wydobywczy M II widziany z podejścia na wieżę # M I Gł.
Widok na budynek dyrekcji plac drzewny widziane z wieży # M I
# M II widziany od strony hali lin
Wieża # M I oraz # M i Boczny widziana ze schodów wejścia do maszyny wyciągowej M I Boczny
Hałda składowa i stanowisko załadunku miału
Hala sprężarek oraz budynek maszyny wyciągowej M II, widziane z wieży # M I
Na przełomie 2005/2006 Maszyna M II i Hala sprężarek wygląda tak
Fragment zbiornika z którego odbywał się załadunek węgla na wagony kolejowe, a miał węglowy był transportowany widocznym na zdjęciu taśmociągiem do elektrowni.
Budynek tzw. "zupiarni", gdzie serwowano posiłki regeneracyjne. Wcześniej była tu sala wizyjna przygotowana na cele edukacyjne. Obok dębu mieściły się biura i biblioteka techniczna
Budynek łaźni widziany od strony zbiorników na wodę
Łaźnia (stodoła) widziana od strony pl. drzewnego
Wejście do łaźni dużej, od strony zupiarni
Hala sprężarek widziana od strony zachodniej
Budynek maszyny wyciągowej M II od tyłu
Widok na łaźnię dozoru średniego i wyższego z tzw. łaźni łańcuszkowej malej
Tylna elewacja jednej z łaźni
Łaźnia mała
Łaźnia obok lampiarni
Gumowiec też już czuje się nie potrzebny
Natryski i toalety
Zawalisko w tym miejscu kilka dni wcześniej zginęło trzech mężów wydobywających złom
Ot i to co pozostało
Skarpa oporowa, gdzie była sortownia i odbywał się załadunek węgla na wagony
Obelisk poświęcony górnikom, którzy utracili tu swoje życie
Wcześniej wyglądał tak. Tablica z brązu została zachowana jako pamiątka
Po remoncie obelisk przeniesiono na miejsce u zbiegu ul. Francuskiej/Racjonalizatorów
Droga wiodąca od bramy na teren kopalni. w tle Sosna Wejmutka, która stała obok budynku dyrekcji
Droga prowadząca od dyrekcji obok zbiorników na wodę na plac drzewny
To Einmannbunker czyli schron dla wartownika, usytuowany na placu drzewnym
Ostatnie spojrzenie
