W miejscowości Bojmie należy skręcić w kierunku północnym, potem lokalna droga pośród zielonych łąk i piaszczystych lasów, równolegle do rzeki Kostrzyń, doprowadzi nas do uroczego kompleksu muzeum etnograficznego, o którym mało kto nawet wiedział. Nawet niektórzy tubylcy z miejscowej gminy o nim nie słyszeli.
A naprawdę miejsce warte odwiedzenia.
Na początek trochę historii i wiadomości ogólnych.
Wieś Sucha na Podlasiu, malowniczo położona nad rzeczką Kostrzyń (dopływ Liwca) w bezpośrednim sąsiedztwie rozległego kompleksu stawów i w pobliżu pięknego lasu przyciągać może turystów nie tylko swoimi walorami krajobrazu, alei starym drewnianym dworem, wokół którego od kilku lat gromadzone są zabytkowe budowle drewniane, przenoszone z bliskich i dalszych okolic ocalone tym samy od zagłady.
Główny obiektem tego zespołu, noszącego nazwę Muzeum Architektury Drewnianej Regionu Siedleckiego, jest obszerny modrzewiowy dwór wzniesiony w Suchej w 1743 roku z inicjatywy Ignacego Cieszkowskiego kasztelana liwskiego. Jest to obiekt barokowy, parterowy, z narożnymi alkierzami od strony wjazdu, kryty czapą wysokiego gontowego dachu, ozdobiony klasycystycznym arkadowym portykiem dostawionym w 1843 roku i w tymże roku całkowicie oszalowany. Do pierwotnego układu wnętrz należy trakt pokoi od strony ogrodu z fragmentami oryginalnych, dekoracyjnych malowideł na stopach i ścianach. W 1787 roku dwór uświetnił swymi odwiedzinami król Stanisław August Poniatowski. W 1814 roku urodził się tu August Cieszkowski, wybitny filozof i ekonomista.
Ostatnim właścicielem dworu przed reformą rolną w 1945 roku był Felican Dembiński Cieszkowski. Po wojnie mieszkali tu pracownicy PGR. W 1988 roku kompletnie zniszczoną budowlę nabyli Maria i Marek Kwiatkowscy, którzy rozpoczęli intensywną i gruntowną odbudowę zabytku. Obiekt otrzymał nowy dach, ze struganego wióru, w większości nową stolarkę okienną i drzwiową poza zachowanymi i odrestaurowanymi pięcioma oryginalnymi parami drzwi. Zachowano, gdzie to było możliwe, stare drewniane podłogi. Po kilku trudnych latach prowadzenia prac budowlano - restauratorskich udało się w końcu przywrócić dawny wygląd dworu zarówno z zewnątrz jak i wewnątrz.
Na obecne wyposażenie wnętrz składają się różnorodne meble bidermajerowskie i eklektyczne z XIX wieku, obrazy (portrety szlacheckie oraz pejzaże malowane głównie przez Piotra F. Marczewskiego i Marka Kwiatkowskiego), akwarele, rysunki, drobne rzeźby i przedmioty sztuki użytkowej odtwarzające charakter i klimat polskiego dworu szlacheckiego.
Po odrestaurowaniu i urządzeniu, 14 października 1993 roku, w 250 rocznicę istnienia dworu nastąpiło jego uroczyste ponowne "otwarcie" i nadano mu rangę obiektu muzealnego.
W otoczeniu dworu zachował się ogród ze starym drzewostanem oraz od strony półnowncej XIX - wieczny budynek dawnej oficyny, wykorzystywany dawniej jako leśniczówka. Na przyległym do dworu terenie, gdzie niegdyś znajdowały się zabudowania gospodarcze, został utworzony skansen drewnianego budownictwa zabytkowego, charakterystycznego dla regionu siedleckiego. Służy on różnorodnym celom popularno - naukowym i kulturalnym.
[Źródło informacji:sucha.podlasie.pl]
Ze względu na ograniczony czas, wszędobylskie komary oraz potrzebę liczenia się z innymi - zaprezentuje kilka fotografii skansenu zlokalizowanego po obu stronach drogi.
Parking, na który trzeba wjechać przez ciekawą bramę.
Trafiliśmy na plener młodożeńców
Bardzo ciekawa budowla, szczególnie ciekawe są dachy przypominające gont
Wiadomo, że studnia
Młyn
Portyk dworku
Konstrukcja podtrzymująca zadaszenie nad schodami.
Balustrada
Ciekawe ościeżnice, które trochę się różnią od tych stosowanych na wschodzie Podlasia.
Niestety podwórka i obiekty podupadaja.
Od momentu kiedy Siedlce przestały być miastem wojewódzkim skansen sukcesywnie podupada.
Ciekawy piętrowy obiekt
Ta budowla jakby niedawno została tu postawiona?
Naturalny element skansenu.
Złożyłem życzenia. :)
Nie wiem dlaczego nikt o to nie dba?
Przechodząc rzez ulicę trafiamy do drugiej, bardziej zadbanej części skansenu.
Powozownia i stajnia.
Ciekawa sentencja "Pod starym dachem acz ojczystym"
Czas powrotu
Aby zobaczyć wszystko i zwiedzić wnętrza pozostałych obiektów trzeba by zarezerwować cały dzień z piknikiem nad rozlewiskami rzeki Kostrzyń. Dlatego postanowiłem jak Piotr Gąsowski - 'wrócić tu juz za rok'.
Pokaż Bez tytułu na większej mapie
