Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Pojezierze Palowickie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Pojezierze Palowickie. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 13 marca 2025

Palowice - klasycystyczny dwór Tiele-Wincklerów

 Dwór w Palowicach, wzniesiony w latach 1860-1880, to klasycystyczny budynek z mansardowym dachem. Dwór należał do rodziny Tiele-Wincklerów, jednej z najważniejszych rodzin arystokratycznych na Śląsku. Przedstawiciele rodu byli właścicielami dworu do 1945 r. 







Po wojnie urządzono w jego wnętrzach mieszkania, oddział poczty i kawiarnię. Z czasem jednak budynek popadał stopniowo w ruinę, wskutek czego w latach 90-tych zeszłego stulecia, ze względu na stan techniczny, wysiedlono stąd ostatnich mieszkańców. Od  2009 roku jest własnością prywatną i niedostępny dla zwiedzających. Od kilku lat prowadzony jest rzekomy remont, ale spektakularnych efektów nie widać. Na szczęście wymieniono dach i choć częściowo powstrzymano degradacje obiektu. 



Niemniej miejsce jest niezwykle ciekawe, a nieopodal wsi znajduje się tzw. ,,Pojezierze Polkowickie", które polecam na spacer lub wycieczki rowerowe.  Modne są również przejażdżki konne lub dorożkami. 


Na szlaku 




Na ostatnim zdjęciu park Tiele-Wincklerów (Park Ludowy) w Bytomiu-Miechowicach 

wtorek, 31 stycznia 2017

Palowice - śródleśne pojezierze (pojezierze palowickie)

Na temat Palowic i historii miejscowości wspomniałem już w wątku z Miechowic do Palowic, natomiast w tym poście chciałbym zwrócić uwagę na inny atut wioski - na otaczające lasy i niczym lśniące perełki, odbijające się wśród zieleni niebieskie stawy oraz rzeczki i strumyki zasilające tutejsze akweny wodne.     
 



 Przyjemne z pożytecznym 




Mapka poglądowa 









 Stara droga dębowa z Palowic na Gichte i do Żor
























I borowiki szlachetne tez się zdarzają w nietypowych miejscach 











Na Wytrzęsowie 


 Jest i parking oraz miejsce na ognisko. A w zrazie niepogody wiata ;) 


Szlaki turystyczne, spacerowe i rowerowe 


 Lejówki


 Nad Jesionką 



 Stawy łańcuchowe zwane też różańcowymi 






 Dęby tutejsze zapewne pamiętają czasy Tiele-Wincklerów



W dzisiejszych czasach - Palowice to wieś, która leży w dorzeczu Rudy i innych mniejszych cieków wodnych. Od południa, wschodu i zachodu okalają ją kompleksy leśne, będące częścią parku krajobrazowego Cysterskie Kompozycje Krajobrazowe Rud Wielkich. Południowe tereny wsi, leżące przy granicy z Żorami i Woszczycami, znane są pod nazwą Pojezierze Palowickie. Znajduje się tam zespół dużych stawów w dolinie potoku Jesionka: Jesionka, Łanuch i Garbocz. 



Nazwa wsi po raz pierwszy pojawiła się w dokumencie wydanym 25 lutego 1308 r., w którym książę raciborski Leszek przekazał jednemu ze swych poddanych Hochołóg – przysiółek Palowic, resztę wsi zostawiając pod władaniem książęcym. Pierwszym prywatnym właścicielem Palowic został Maciej Osiński, który ok. 1480 r. sprzedał wieś Mikołajowi Skrzytowskiemu. Przez kolejne wieki, wieś niemal co chwilę przechodziła z rąk do rąk. Ostatnimi jej właścicielami (do 1945 r.) była rodzina Thiele-Wincklerów. W tej chwili Palowice należą do gm. Czerwionka -Leszczyny i pow. rybnickiego w woj. śląskim. 










Jednym z pełnych uroków  sosnowych lasów z  drzewami dębu, jest ciąg stawów łańcuchowych wzdłuż rzeki Młynówki w okolicach Palowic i Woszyc. Stawy te są częściowo  zarośnięte dając dobrą bazę lęgową dla licznego ptactwa wodnego i błotnego ( kaczki, krzyżówki, perkozy). 



Na granicy powiatów





W okresie lęgowym można zaobserwować na stawach pływające ptactwo z licznym potomstwem. W pobliżu tego terenu ok. 1780r była fryszerka. Przestała ona istnieć w 1826r.



Zaś między Palowicami a Żorami istniała huta „Waleska”. Około 1836 r zbudowano tu dwa wielkie piece. Produkcja wielkiego pieca w 1840 r wynosiła 29000 cetnarów surówki przy 48 robotnikach. Jeszcze dawniej istniała tu fryszerka. Jej produkcja w 1834 r wynosiła 900 cetnarów przy 52 robotnikach. Zlikwidowano ją w siedemdziesiątych latach XIX stulecia. Stoją tam jeszcze dziś ruiny wielkiego pieca, zwane przez miejscową ludność „Gichtą”. Jednak na temat Gichty warto poświecić inny wpis. 




Polecam ten rejon wycieczki szczególnie wiosną lub jesienią.