Będąc w Warszawie wielokrotnie obok niego przechodziłem, lecz nie zwracałem większej uwagi, bo zawsze tu był i komponował się sąsiednimi kamienicami. Niemniej wcześnie rano i we mgle wydał mi się zupełnie inny, tajemniczy i zarazem piękny. Zachwycił mnie swoją architekturą i wspomnianą tajemniczością.
Kto to taki? To on!
Hotel Polonia Palace – hotel zlokalizowany w centrum Warszawy w Al. Jerozolimskich 45 (wcześniej Al. Jerozolimskie 39) róg ulicy Poznańskiej.
Wczesnym porankiem
Hotel mieści się w kamienicy zbudowanej w latach 1909-1913 w stylu paryskiej Ecole Beaux Arts według projektu Juliusza Nagórskiego (rozplanowanie wnętrz Józef Holewiński), na miejscu kantoru i szklarni należących do zakładu ogrodniczego „Bracia Hoser”. Z założenia miał przyćmić luksusem pozostałe hotele w Warszawie. Zatrzymywała się tutaj głównie międzynarodowa arystokracja, również personel składał się głównie z obcokrajowców – Włochów i Francuzów. Dysponował także garażami dla gości położonymi przy ul. Nowogrodzkiej 38.
W latach 1916-39 hotel często zmieniał właścicieli m.in. była nią firma Bukiet, która w miejsce wewnętrznego ogródka dobudowała salę dansingową.
W czasie II wojny światowej budynek kosztem 2,8 mln złotych został przebudowany przez Niemców na hotel wojskowy Der Reichshof.
Gmach przetrwał wojnę i "Polonia" wznowiła działalność już 13 kwietnia 1945. Ówcześnie był to najlepszy hotel w stolicy, mieściło się w nim wiele przedstawicielstw dyplomatycznych, m.in. Finlandii (1945-1949), Hiszpanii (1948-1949), Rumunii (1948-1949), Stanów Zjednoczonych (1945-1947), Szwecji i Wielkiej Brytanii.
Hotel posiada dwa wejścia (od strony Alei Jerozolimskich oraz ulicy Poznańskiej). Fasada oraz część wnętrz (m.in. reprezentacyjna Sala Ludwikowska) zachowały swój pierwotny wystrój.
Wejście do hotelu (od strony Alei Jerozolimskich)
Lobby hotelu
Sala Ludwikowska
Info i zdjęcia wnętrza:wikipedia.pl
Wyświetl większą mapę
