czwartek, 19 listopada 2026

Szept miechowickiej mgły

W srebrzystej mgle, gdzie czas przystanął w biegu,

Pod ciężkim łukiem sędziwych konarów,

Bieleją mury na jesiennym brzegu,

Jak cichy świadek minionych już czarów.



Czerń z bielą splata wspomnienia w koronkę,

Wiatr gubi liście na wilgotnej ziemi,

A puste ławki czekają na słonko,

Które przez welon chmur się nie przedrzemie.



Zastygły w ciszy neogotycki cień,

Karmiony chłodem listopadowych dni,

Otwiera bramę w zapomniany dzień,

Gdzie dawna historia w białych murach śpi.






Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Bardzo miło mi, że gościłeś na moim blogu.!
Za pozostawiony komentarz z góry dziękuję i postaram się jak najszybciej odpowiedzieć. Komentarze anonimowe będą moderowane tylko pod warunkiem, że będą opatrzone imieniem lub pseudonimem (nickiem).
Serdecznie pozdrawiam !!!