W północno-zachodniej części Tarnowskich Gór, z dala od zgiełku głównych tras, kryje się zespół pałacowo-parkowy w Rybnej. Choć dziś jest to spokojna dzielnica miasta, przez stulecia Rybna funkcjonowała jako odrębna wieś (wspominana w źródłach już w 1415 roku), a w granice Tarnowskich Gór włączono ją dopiero w 1975 roku. Zanim do tego doszło, miejscowość i tutejszy majątek znajdowały się w rękach kilku znanych śląskich rodów szlacheckich. W XVI i XVII wieku dobra rycerskie w Rybnej należały kolejno do rodzin Blachów oraz Kotulińskich. Około 1732 roku majątek przeszedł w posiadanie rodu Warkoczów (von Warkotsch). To właśnie z inicjatywy Antoniny Warkocz w 1796 roku w miejscu starszej siedziby wzniesiono obecny, murowany pałac. Budowla jest znakomitym przykładem śląskiej architektury przełomu epok. Łączy późnobarokową bryłę z wysokim, mansardowym dachem oraz elegancką, klasycystyczną fasadą, której szczyt zdobią dwa lwy.
Fragment parku i fontanna pałacowa, w której postawiona jest donica
Brama wjazdowa od strony ul. Powst. Warszaw.
Jesień w parku
W kolejnych dekadach posiadłość znów zmieniała gospodarzy. Po Warkoczach rezydowali tu Chrząszczewscy (od 1829 roku), a następnie w latach 1856–1922 majątek należał do rodziny von Koschützkich (Kosickich), która gruntownie zmodernizowała wnętrza. W okresie międzywojennym w murach budynku działała szkoła Związku Strzeleckiego, a w czasie II wojny światowej majątek trafił w ręce słynnych Donnersmarcków. Po wojnie pałac upaństwowiono, a po latach zaniedbań i starannej renowacji odzyskał dawny blask. Dziś służy jako samorządowa instytucja kultury, hotel oraz klimatyczna restauracja.
Integralną częścią posiadłości jest otaczający ją ponad dwuhektarowy park. Choć pierwotnie zaprojektowano go w stylu angielskim, nosi również wyraźne cechy klasycystyczne – z prostymi, osiowymi alejkami i pozostałościami dawnej fontanny przed wejściem. Największym skarbem tego miejsca jest jednak starodrzew. W zachodniej części parku rośnie szpaler blisko dwustuletnich dębów szypułkowych, które posiadają status pomników przyrody.
Widok od strony parku. Niestety przez okres powojenny wiele drzew zostało wyciętych
Dlaczego warto tu zajrzeć?
Mimo że Rybna znajduje się na obrzeżach Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii, wciąż pozostaje miejscem nieodkrytym przez większość mieszkańców aglomeracji. Zazwyczaj przegrywa o weekendową uwagę z popularnym parkiem w Świerklańcu czy ścisłym centrum Tarnowskich Gór. I właśnie w tym tkwi jej największy urok. Jeśli szukasz odskoczni od zatłoczonych alejek i zgiełku dużych miast, Rybna będzie strzałem w dziesiątkę. To idealny cel na niespieszny, popołudniowy spacer w cieniu potężnych dębów, chwilę z książką na ławce czy kameralny obiad w zabytkowych wnętrzach. Warto zboczyć z utartego szlaku i przekonać się, jak spokojne i malownicze oblicze potrafi mieć Górny Śląsk.
Spojrzenie na bryłę pałacu od strony parku
Niestety nie udało nam się zwiedzić samych wnętrz ani spróbować lokalnej kuchni, ponieważ działająca tam restauracja przyjmuje gości wyłącznie po wcześniejszym zamówieniu telefonicznym. Mimo to zabytkowy Pałac w Rybnej robi ogromne wrażenie na tle otaczającego go, jesiennego parku, a bezpłatny wstęp na teren posiadłości pozwala na spokojny spacer i podziwianie pięknej architektury z zewnątrz. Ale co się odwlecze.....
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Bardzo miło mi, że gościłeś na moim blogu.!
Za pozostawiony komentarz z góry dziękuję i postaram się jak najszybciej odpowiedzieć. Komentarze anonimowe będą moderowane tylko pod warunkiem, że będą opatrzone imieniem lub pseudonimem (nickiem).
Serdecznie pozdrawiam !!!